środa, 1 lipca 2015

Wyzwanie RW 4/19: Bory Tucholskie


Pewnie nie ostatni i na pewno nie pierwszy raz Bory Tucholskie pojawiają się w tytule wpisu na moim blogu. No ale skoro tam teście mieszkają a ja za parę dni będę miał 16-tą rocznicę dnia od kiedy stali się moimi teściami to nie powinno to dziwić. Byliśmy z rodziną w tych pięknych okolicach i sobotni i niedzielny bieg był właśnie tam.
W niedzielę miałem w planie 20 kilometrów bardzo spokojnie w urozmaiconych terenie. Urozmaicony to teren był jak najbardziej - drogi gruntowe w lesie albo wzdłuż Wielkiego Kanału Brdy, momentami trawa za kostkę albo i do kolan. Co gorsza trochę zasiedziałem się rano i wybiegłem na tyle późnawo że drugą część biegu nie przebiegłem bardzo spokojnie (bo chciałem zdążyć się jeszcze wykąpać, ogolić i wyjść na mszę). Tempo nie było szybkie, jednak zbliżyło się do 5 minut na kilometr a powinno być raczej 5:20-5:30/km żeby można było mówić o bardzo spokojnym biegu.
Na szczęście nie jestem przemęczony a następny dzień jak każdy poniedziałek odpoczywałem. Mam zamiar uważać żeby nie przesadzać z tempem - to jest trudne gdy bieganie jest na którymś miejscu wśród ważnych rzeczy do zrobienia w ciągu dnia, ale damy radę :) !

Jeszcze może o najbliższych planach. W ramach startu kontrolnego dostałem zgodę trenera na Bieg Powstania Warszawskiego :) bardzo lubię ten bieg - i to co upamiętnia i organizacja, trasa, termin i nawet godzina startu - wszystko to mi się bardzo podoba. Wcześniej jednak czekają mnie aż dwa tygodnie treningów w miejscu dość trudnym do biegania. W jakim to miejscu - o tym dam znać jak już dojadę na miejsce (dolecę właściwie).


A już za 102 dni... 


Jeszcze raporcik:
TreningPlanRealizacja
Poniedziałekwolnerower 22,3km rano
WtorekWB1 2km + SPR 5'
+ WB2 2x4km @4:05-4:10/km p. 6'
+ trucht 1km
pierwszy interwał @4:02/km
drugi @4:05/km.
Razem 13,42/km @4:38/km
ŚrodaWB1 12km + SPR 20'Bieg wg planu ale bez ćwiczeń.
Rower do i z pracy - 36,61km
CzwartekWB1 6km + SPR 5' + podbiegi 8-10x 300m/300m + trucht 1-2km rower 20,5km a bieg w Lesie Kabackim. Razem 12km średnia 5:22/km
Piątek WB1 8km + SPR 10'
+ R 10x 100m/100m +  trucht 2km
wg planu razem 11,47km
Sobota8km BNP 5:15-5:10-5:00-4:20-4:10-4:10-4:00-3:50 + trucht 2km5:10-5:05-4:56-4:16-4:11-4:08-
4:00-3:52-5:25-5:16 czyli super a było pagórkowato bo w Borach Tucholskich. Potem zaległe z środy ćwiczenia, ale tylko 15'
NiedzielaWB1 20km w terenieraczej spokojnie 20km po Borach Tucholskich - prawie całość po drodze gruntowej

DyscyplinaDystansCzas
Bieganie79,00km
Rower88,874:00:47

Wreszcie podbiegi wyszły normalnie w Lesie Kabackim jest dobry podbieg, dojazd samochodem a potem dobiegnięcie na miejsce: 3,7km, potem 10 podbiegów po drodze gruntowej przy bramie w Powsinie i powrót 2,7km do samochodu.

Nie chcę zapeszać, ale na razie idzie bardzo dobrze. Tylko że treningi nie wyglądają zbyt strasznie na razie - te 8km w tempie 4:15/km były trochę trudnawe, ale to ze względu na porywisty wiatr - akurat było 28 stopni i pogoda gwałtownie się zmieniała, było jak przed burzą - bardzo mocny wiatr. Po 2-3 kilometrach biegło się już dobrze, no ale zupełnie nie wyobrażam sobie 42km w tym tempie!

czwartek, 25 czerwca 2015

Wyzwanie RW 3/19: Modlitwa biegacza


Jestem człowiekiem wierzącym. W sumie nie piszę o tym na blogu, tak jak nie piszę o innych nie związanych z bieganiem, ale bardzo ważnych częściach mojego życia (rodzina czy praca). Dzisiaj napiszę, bo przypomniała mi się napotkana dawno temu w sieci modlitwa biegacza. Prawdę mówiąc to byłem sceptyczny wobec takich nowości - głównie dlatego że nie zwykłem zawracać głowy tam na górze sprawami błahymi. No a przecież bieganie - czyli dla mnie hobby - to sprawa mało ważna. Jak to się mówi "co to jest przy prędkości światła" :) Mogę się modlić o zdrowie, rozwiązanie jakichś dużych życiowych problemów, no ale bieganie mi tu nie pasowało.
Jednak jest jeden wyjątek - i wtedy przed biegiem klękam i modlę się (no dobra, wstydzę się nie wiem czemu i udaję że buty zawiązuję). Chodzi oczywiście o maraton. Wszystkie badania mam w jak najlepszym porządku - EKG wielokrotnie robione i nigdy żadnych uwag, ale... nasz świat nie daje nam nigdy pełnej informacji. Z tego powodu - skoro jednak w małym stopniu chodzi o ludzkie życie to czuję się usprawiedliwiony, że te dwa czy trzy razy w roku zawracam Mu głowę swoim bieganiem. 
Poza tym podobno "Cokolwiek czynicie, wszystko na chwałę Bożą czyńcie (1 Kor 10)" więc może i bieganie tu może podciągnąć? :)
A na koniec żeby nie było tak poważnie - wygrzebana na napieraj.pl trochę inna modlitwa biegacza:





I oczywiście raport z trzeciego tygodnia przygotowań do Poznania:

TreningPlanRealizacja
Poniedziałekwolnerower 22,3km rano
WtorekWB1 12km + spr 20'bieganie było ale bez ćwiczeń
ŚrodaWB1 6km + spr 5'
+ podbiegi 10x150m/150m
+ 1km trucht
Tym razem podbiegi dobrze
plus zaległe ćwiczenia, ale
tylko 15 minut
CzwartekBNP 12km 5:10-5:00-5:00-4:50-4:20-4:15
4:10-4:10-4:10-4:10-4:00-4:00
Udało się ale puls do 181 aż urósł! Potem aż 6km dołożyłem
bo to po drodze do pracy było
PiątekWB1 10km + spr 5'
+ R 10x100m/100m
Znowu po drodze do pracy, przez pomyłkę tylko 5 rytmów
SobotaWB1 8kmzgodnie z planem
NiedzielaWB1 16km + spr 5' + R 5x100m/100mZnowu pomyłka z rytmami - zrobiłem 10 zamiast 5

DyscyplinaDystansCzas
Bieganie79,90km6:53:55
Rower00:00:00

Trochę za dużo kilometrów wyszło - to przez to nadłożenie w czwartek... miało być w granicach 74km. Poza tym jest fajnie, tylko trudno to wszystko zmieścić w ostatnio bardzo gorącym okresie. Dobrze że wakacje już blisko! :)

środa, 17 czerwca 2015

Wyzwanie RW 2/19: Summer Breeze Halfmarathon



Zeszły tydzień był trochę mniej intensywny. Miałem w planach start w półmaratonie Summer Breeze w Londynie - kameralnej imprezie w parku Wimbledon. Strasznie mi się ona spodobała i żałowałem tylko że nie pojechaliśmy z córkami - to była rodzinna impreza z piknikiem na łąkach w tym parku, zabawami dla dzieci, kocami na trawie i wszystkimi takimi "szykanami" :)

Na miejsce przyjechaliśmy samochodem z biegowym kolegą Zbyszkiem i oczywiście z żoną. Jak to w Londynie - spotkaliśmy całkiem sporo Polaków którzy biegli razem z nami (pozdrawiam!). Ja zrobiłem trzy kilometry rozgrzewki i poszliśmy na start. Nie miałem za bardzo śmiałości przepychać się start (a powinienem patrząc na wyniki) i po starcie chwilkę musiałem się przedzierać. Start był z dużej łąki po której trzeba było przebiec ładne kilkaset metrów zanim dopadliśmy do lasu. Pogoda była iście angielska - najpierw drobniutki deszcz, ale przed biegiem wyszło słońce i zrobiło się gorąco. Dobrze że nawet więcej niż połowa biegu była w lesie, inaczej byłoby za gorąco. No ale wracając - wbiegliśmy w las i zaczęły się schody. Główny problem polegał na tym że biegłem szybko. Na tyle szybko że już na pierwszym kilometrze byłem tak na oko w pierwszej piętnastce zawodników :) co gorsza to był ogólnie dostępny park gdzie chodzili spacerowicze z psami a trasa naszego półmaratonu była wyznaczona żółtymi znakami. Różnymi - a to wbita w ziemię kwadratowa żółta tabliczka (wielkości 10 centymetrów), a to pachołek z opartą żółtą tabliczką z czarną strzałką pokazującą kierunek trasy. Na większości zakrętów stała obsługa biegu o pokazywała kierunek, no ale właśnie - na większości a nie na wszystkich zakrętach. Ja powoli przesuwałem się do przodu w klasyfikacji, w pewnym momencie biegłem uparcie ok. 10 metrów za (tak na oko) chyba Włochem. Zbiegamy z kolejnej górki, on się zatrzymuje, cofa do mnie i coś mówi - jasne jest że nie wie gdzie biec :) ja tylko rozłożyłem ręce i krzyczę do niego "I have no idea!". Rozejrzałem się i zobaczyłem żółty znak w kształcie stopy ze strzałką (znak był też wielkości stopy, przypięty do drzewa). 
W sumie na tym biegu zgubiłem się 3, może 4 razy, ale nie miało to wpływu na wynik - to były takie zgubienia się na dwa czy trzy kroki tylko. Na drugiej pętli było dużo łatwiej :) za to na drugiej pętli się wywaliłem na podbiegu. Acha, podbiegi - były dwie spore górki pod większą na drugiej pętli ledwo podbiegłem bez przechodzenia do marszu. Mam wrażenie że mogłem podejść krótki odcinek i nie byłoby wolniej niż to co odstawiałem próbując wbiegać. 
Półmaraton był na dwóch kółkach po 10km przy czym na pierwszym była dodatkowa pętelka która miała mieć te brakujące 1100m. Mój zegarek wariował (innych też) więc nie wiem jaki to był dystans, mi zmierzył 20,38km. Po pierwszym kółku zobaczyłem za startem moją żonkę która mnie dopingowała (a miała biegać :) no ale pobiegała, tylko przerwą zrobiła żeby mi pokrzyczeć). Jak widać na zdjęciach poniżej czułem się świetnie i byłem wtedy na 10-tej lokacie!
Na drugim kółku za połową dopadło mnie dwóch ścigaczy. Wtedy tego nie wiedziałem ale po wynikach widać że wybiegli w drugiej fali i  mieli czas netto aż 2 minuty lepszy od mojego. W brutto różnica nie wyszła duża bo próbowałem walczyć - wyprzedziłem ich na zbiegu i na 2km przed metą byłem nadal 10-ty :) no ale mieli dużo więcej sił i ostatecznie wbiegłem na metę jako 12-ty zawodnik! Ukończyło natomiast aż 450 osób więc byłem w pierwszych 3%!

W sumie to była super impreza - po lesie, trochę po łące, podłoże - ścieżka leśna, trochę nawet błota się trafiło. Podbiegi całkiem spore - dwie sztuki razy dwie pętle to razem cztery. Bardzo fajna oprawa i obsługa, koszulka techniczna, napoje, banan no i całkiem ładny medal. Myślę sobie że może i za rok się uda tam polecieć.

No to jeszcze zrzut z endo, trochę zdjęć i na koniec podsumowanie w tabelce zeszłego tygodnia.

Niestety szczerze trzeba przyznać że za mocno (znowu!) zacząłem

Zaraz po starcie

Przepychamy się do przodu

Jeszcze dycha i meta!

Po pierwszym kółku - biegnę "na gazelę"

Reprezentacja z Polski z medalami

Grawerowanie za metą

Medal tak wyglądał z przodu

A z tyłu sobie taki napis walnąłem

Niedzielne rozbieganie - jak angielska wieś to musi być pub

Angielskie domki czyli cottages

Rozbieganie następnego dnia - widoki z angielskiej wsi


Tabelkowe zestawienie drugiego tygodnia:

TreningPlanRealizacja
Poniedziałekwolnewolne
WtorekWB1 2km + spr 5'
+ WB2 6km 4:10/km
+ 2km trucht
rower do i z pracy 36,5km
bieg wieczorem wg planu
trudno było bo rower za szybko
ŚrodaWB1 10km + spr 10'
+ R 5x100m/100m
zgodnie z planem
Czwartekwolnewolne
PiątekWB1 3km + spr 5'
+ R 5x100m/100m
zgodnie z planem
Sobotapółmaraton3km rozgrzewki
półmaraton: 1:32:24
Niedzielawolne albo WB1 8kmspokojne 8km

DyscyplinaDystansCzas
Bieganie60,46km5:15:27
Rower36,37km1:27:45

Jak widać po liczbach ten tydzień był luźniejszy od poprzedniego - to przez to zluzowanie przed startem. Było naprawdę fajnie, mam nadzieję że ten start dużo mi dał treningowo mimo mniejszej objętości w tym tygodniu.

poniedziałek, 8 czerwca 2015

Wyzwanie RW 1/19


Czas najwyższy się pochwalić co się zrobi na jesieni. W tym roku po raz pierwszy spróbuję moich sił w maratonie po przygotowaniu się nie samemu, ale przez profesjonalnego trenera! Jak widać po reklamie powyżej (ten gość to nie ja, przecież ja nie biegam na tle bloków ;) ) zapisałem się do akcji czasopisma Runner's World o nazwie "Wyzwanie Runner's World". Kto jeszcze nie wie to szybka instrukcja obsługi: gazeta wybiera 50 szczęśliwców (z tego co wiem decyduje po prostu kolejność zgłoszeń) którzy przez około 4 miesiące są prowadzeni przez trenerów lekkiej atletyki i przygotowywani do startu w poznańskim maratonie. Świetna sprawa dla mnie - zawsze uważałem że trenowanie samego siebie to duża część całej tej zabawy w bieganie. Teraz jednak chcę spróbować jak to jest po drugiej stronie barykady - widzę po innych że to daje duże efekty, może i mi się spodoba?
Zapisany więc już jestem a nawet więcej - już tydzień temu dostałem pierwszą rozpiskę treningów! W sumie to tylko 19 tygodni do startu, teraz po pierwszym tygodniu biegania zostało ich już tylko 18. Mam zamiar regularnie co tydzień wrzucać podsumowania moich zmagań z bieganiem - bardzo ciekawe czy moje plany się zrealizują przez tą zmianę podejścia do treningu... No właśnie - plany, nie ukrywam nigdy że jakieś plany mam i nawet chwalę się dokładnymi czasami które planuję. Potem łatwiej samego siebie ocenić - czy plany były "od czapy" czy realizacja zawiodła gdzieś. Więc teraz też się pochwalę: skoro w Gdańsku wyszło mi 3:15 a historia postępów jest taka:

Paryż       04.2012: 3:59:03 (miało być 3:45) po przeziębieniu
Warszawa    09.2012: 3:39:18 (miało być 3:30)
Wiedeń      04.2013: 3:38:11 (miało być 3:20) upał
Berlin      09.2013: 3:29:48 (miało być 3:20)
Rzym        03.2014: 3:25:01 (miało być 3:20)
Frankfurt   10.2014: 3:19:55 (miało być 3:15)
Los Angeles 03.2015: 3:28:40 (miało być 3:10) ale było 33 stopnie więc pobiegłem spokojniej od 25-go km i poprawiłem za dwa miesiące:
Gdańsk      05.2015: 3:14:51 (miało być 3:10)

to widać że trenując się sam poprawiam się przez ostatnie dwa lata po 5 minut na sezon. Każde kolejne 5 minut to oczywiście większy wysiłek, ale mimo to myślę że plan minimum na jesień to powinno być 3:10. No a plan maksimum - wiadomo 2:59:59!

To nie ma co lać wody, trzeba się brać za bieganie. Pierwszy tydzień wyglądał u mnie tak:
 

TreningPlanRealizacja
Poniedziałekwolnerower 22,3km rano
WtorekWB1-6km + spr 5'
+ R6x100m/100m
+ trucht 2km
21,7km rower rano, wieczorem bieganie
rytmy średnio po 20,2"
ŚrodaWB1-6k + spr 5'
+ podbiegi 8x200m/200m
+ trucht 1-2km
25km rower po pracy, wieczorem bieganie
podbieg bardzo mały ok. 1%,
wyszły średnio 40,56"
CzwartekWB1-10km + spr 15-20'11,5km w tym trochę po lesie
i około 10' ćwiczeń
PiątekWB1-2km + spr 5'
+ WB2 - 2x5km @4:10/km przerwa 8'
+ trucht 2km
Zgodnie z planem mimo upału
SobotaWB1-5km + spr 5'
+ R10x100m/100m
+ trucht 1-2km
Znowu upał ale znowu się udało
rytmy średnio po 21"
NiedzielaWB1-15km spokojnie
w urozmaiconym terenie

- 10km tam było

DyscyplinaDystansCzas
Bieganie72,85km6:17:02
Rower64km2:48:37

Fajnie to wygląda, mimo wyjazdu na cztery dni do Niemiec (atrakcje typowo dla dzieci - tropikalna wyspa pod Berlinem, ZOO w Berlinie i w pakiecie zupełnie gratis najazd Hiszpanów i Włochów z powodu finału Ligi Mistrzów). Oby tak dalej to w Poznaniu będzie dobrze!

czwartek, 28 maja 2015

Bieg Piotrkowską


Jak się ma biegającą żonę to czasami się jest namówionym na bieg mimo że się go nie planowało. Tak właśnie było w ostatnią sobotę - zgodziłem się chętnie na wycieczkę do Łodzi żeby pobiec tam dychę i spróbować wreszcie rozprawić się z tą ostatnią życiówką która tej wiosny nie padła. Troszkę jednak zawaliłem przygotowanie do biegu - nie wiem czemu wpadłem na pomysł że przed dychą to nie ma co się strasznie przygotowywać bo to nie maraton. Poszliśmy więc na obiad do włoskiej restauracji (potem żałowaliśmy że nie poszukaliśmy lepiej - dosłownie następna była polska restauracja Makłowicza i tam mogliśmy pójść). Zamówiłem z racji bycia głodnym dużą pizzę, rodzina swoje dania i wyszło na to że niecałe trzy godziny przed biegiem objadłem się "pod korek". 
Pogoda jak widać na zdjęciach nie rozpieszczała - popadało mocno przed biegiem i było przez to ślisko. W trakcie samego biegu to było fajne że było zimno, ale mokra nawierzchnia była problemem. Właśnie - nawierzchnia. Łódź to może nie jest bardzo stare miasto, jednak centrum ma wybrukowane kostką. W dodatku miałem wrażenie że ulica bez szyn tramwajowych to jakiś wyjątek w tym mieści. Mokra kostka brukowa, mokre szyny i kilka agrafek z nawrotami - super kombinacja dla szybkiego biegania. Jeśli dorzucić pełny brzuch to wyjdzie to co musiało wyjść - 40:29 zamiast 39:59 albo lepiej.
Na mecie po raz chyba pierwszy po biegu byłem pewny że zwymiotuję, udało się jakoś zatrzymać w sobie całkiem dobrą pizzę. Kolega wynalazł moje zdjęcie zaraz za metą - kolor mojej cery pokazuje jak się czułem - byłem blady jak ściana...


W ramach odreagowania mojego biegania moje trzy dziewczyny poszły prosto z placu zabaw w Manufakturze gdzie na mnie czekały do restauracji Makłowicza, tam do nich dołączyłem i chociaż nic nie zjadłem to poczułem się znacznie lepiej :)

Podsumowując bieg po Łodzi dla innych chętnych: organizacja była fajna, trasa jest ciekawa bo przez centrum, kibiców tak nie za wiele za to. Gdyby ktoś chciał tam bić rekordy - myślę że da się, szczególnie jak nie spadnie deszcz, chociaż ta kostka brukowa daje się we znaki (dużo osób biegło chodnikiem żeby oszczędzać stopy). Sama Łódź nie wywarła na mnie dobrego wrażenia - trochę jeszcze trzeba zadbać o to miasto. Zresztą miasto które ma potencjał - te monumentalne budynki z XIX wieku z bogatymi zdobieniami na frontach bardzo mi się podobają. Gdyby jeszcze oprócz tych budynków reszta miasta była zadbana... oby niedługo! :)


piątek, 22 maja 2015

Biegacze dzieciom czyli #wolneręce


Wczoraj zareklamowałem na stronie mordoksięgi mojego bloga akcję #wolneręce. Przyszedł czas żeby wyjaśnić o co dokładnie w tym wszystkim chodzi. A chodzi po prostu o... pomaganie! Pomysł naszej grupy Blogaczy zainicjowany przez Krasusa a potem twórczo przez wszystkich rozwinięty i skonkretyzowany (wielkie podziękowania dla Emilii i Hani) przeistoczył się w wydarzenie na twarzaku i składkę na SięPomaga.pl
Zachęcam więc gorąco do dołączenia się - wpłacamy choć małe kwoty dla dzieciaków z ośrodka preadopcyjnego w Otwocku, robimy zdjęcia z wolnymi rękami, udostępniamy aby to rozreklamować a potem: cieszymy się z polepszenia trochę naszego świata i wygrywamy nagrody (pakiety startowe, książki). Nasza głowa w tym aby te pieniądze zostały wydane jak najlepiej - kontakt bezpośredni z tym akurat ośrodkiem mamy więc gwarantujemy że tak będzie. Zresztą na pewno poinformujemy o wynikach. No to ja lecę wpłacić coś od siebie :)

https://www.facebook.com/events/1595288777386673/?ref=1



środa, 20 maja 2015

Maraton Gdańsk


Maraton w Gdańsku był dla mnie wyjątkowy. Zwykle łączę bieganie maratonów ze zwiedzaniem a tym razem wybrałem się prawie w domowe pielesze, w końcu to tylko 80 kilometrów od moich rodzinnych stron. Czy to wyszło mi na zdrowie - poczytajcie :) Podzieliłem relacje na kilka części.

Dojazd
Wyjechaliśmy całą rodziną do teściów więc z Borów Tucholskich musiałem te około 100km dojechać. Warto przestudiować mapkę trasy biegu i tak ustawić samochód żeby po biegu nie czekać aż całą trasa zostanie odblokowana - tak zrobiłem w niedzielę. Ale dojechałem na miejsce w sobotę bo najpierw był:

Nocleg
Pierwszy raz spałem na sali gimnastycznej - zwykle maratony organizują takie darmowe noclegi dla biegaczy i tym razem z tego skorzystałem. Ciekawe przeżycie i w sumie na zdrowie wychodzi bo o 22:00 gaszą światło i jest cisza nocna - można wyspać się przed biegiem.

Przed biegiem
Musiałem jeszcze odebrać pakiet - w Gdańsku można było rano przed biegiem (rzadko tak jest) no i musiałem... kupić skarpetki! Zapomniałem wziąć ich z domu i znowu na zdrowie mi wyszło bo kupiłem skarpetki kompresyjne Royal Bay które świetnie zdały egzamin.

Organizacja
Muszę napisać parę słów o organizacji. To był pierwszy maraton w Gdańsku, ale widać było że sponsor ma już duże doświadczenie w organizacji biegów masowych. Nie miałem żadnych problemów - strona z informacjami miał co potrzeba, wolontariuszy było dużo i wszystko było przygotowane: stanowiska na expo, samo expo, oprawa biegu, zabezpieczenie trasy, napoje i jedzenie na trasie, ilość i jakość toalet - nie mam żadnych uwag po prostu. No chyba że system do śledzenia zawodników który według kolegów padł i nie mogli zobaczyć mojego wyniku.

Bieg
Ilość zawodników nie była ogromna - ok. 1.850. Nie było tłoczno, ustawiłem się w mojej strefie na 3:10 i pobiegłem (info dla Bartka - Bosy Biegacz startował z flagą z pierwszej linii :) ). Prawie cały bieg zresztą razem z kolegą Andrzejem którego widać na zdjęciach (pozdrawiam!). Trasa była fajna, chociaż nie jestem przekonany do przebiegania przez budynek Europejskiego Centrum Solidarności, no ale rozumiem że chciano pokazać wszystko co jest fajnego w Gdańsku. Najpierw był ten ECS, potem Starówka, potem dłuuuga prosta, Ergo Arena, duża agrafka po mieście i zbiegliśmy do morza - to było fajne. Tam biegliśmy parkiem - znowu bardzo miłe i wracamy do PGE Arena i niestety jeszcze mała agrafka żeby nabić 42km, przebiegnięcie przez stadion i wbiegamy na metę na terennie hal targowych gdzie było też expo. Po drodze były podobno tereny stoczni (tego nie bardzo pamiętam ale na zdjęciach jest :) ). No i dochodzimy do najważniejszego - jak to nad morzem: wiało jak w kieleckiem. Gdy biegło się z wiatrem albo w miejscu osłoniętym to biegło mi się super (w tym parku było najlepiej) ale niestety większość czasu - tak przynajmniej zapamiętałem - biegliśmy pod wiatr albo przy bocznym wietrze co też dawało w kość. W kilku momentach miałem wrażenie że mnie prawie zatrzymuje - szczególnie na długich otwartych prostych pod wiatr i z podbiegiem. 
Biegłem na 3:10 czyli tempem 4:30/km i było to trudne przy tym wietrze. Tętno powinno być niższe, było 168 potem zgodnie z dryfem tętna poszło do 172 - widać było że bieg kosztuje mnie więcej energii niż powinien. Ja oczywiście jak zwykle brnąłem w tą ślepą uliczkę, ale gubiłem kolejne sekundy aż uzbierało się ich razem w sumie 20, ale nie miałem możliwości przyspieszyć. Czekałem na nieuchronne odpadnięcie które zawsze mnie dopadało - czasami już na 28km a czasami później, ale zwykle sporo przed 35km i kończyłem z 10 minut wolniej niż plan. Tym razem jednak (tak mi się wydaje) plan maratoński Hansonów zrobił swoje. Biegłem równo i to odpadanie było znikome do 34km a potem troszkę większe, jednak mimo wszystko małe - widać na endo poniżej. 35km to musiał być podbieg bo kolejne 4km były szybsze i w sumie tylko 4km był powyżej 5min/km i to nieznacznie. Liczyłem to kolejne stracone sekundy i walczyłem żeby wyrwać 3:15. Jeszcze stadion, wybiegnięcie z niego, ciężko już było cokolwiek przeliczać w myślach a tu zaraz po wybiegnięciu ze stadionu taki wiatr w twarz że aż sobie coś nieparlamentarnego powiedziałem. Spiąłem się i wtedy zaatakowały mnie kurcze - dopiero do mnie dotarło że cały bieg było OK i ich nie było - to też nowość, na tych ostatnich 200 metrach nie mogło mi to już przeszkodzić, dobiegłem sprintem do mety i dopiero zamieniłem się w Pinokia.

Z przejęcia nie wyłączyłem zegarka tylko nacisnąłem okrążenie. Dopiero sms dużo później dał mi dokładną informację:


a endo pokazuje że czasy na kilometrach były jak na mnie bardzo dobre - cieszy mnie ta końcówka bo zaczynam wierzyć że na jesieni wreszcie przebiegnę całość równo albo z narastającym tempem - to moje marzenie.



Co do tych kurczy (właściwie to ich braku) to myślę że to dzięki mojej żonie która kupiła mi taką fiolkę z magnezem w płynie firmy ALE. Wypiłem to wieczorem przed maratonem, poza tym przez poprzednie dwa dni piłem izotonik (izostar). Na trasie miałem żele też ALE - jakoś bardzo mi się spodobały podczas próby na długim wybieganiu - konsystencja i smal dla mnie świetne (kiedyś przy pierwszej próbie mi nie podpasowały ale teraz uważam że są świetne no i o ile wiem to polskie). Te skarpetki Royal Bay też chyba świetnie zdały egzamin bo nie miałem za bardzo dolegliwości mięśniowych po biegu a w trakcie biegu też nic nie odcisnęło ani nie obtarło.
Słowem - wygląda to na jeden wielki sukces, może nie plan maksimum ale jestem bardzo zadowolony z tego biegu!

Zdjęcia poniżej są moje, kolegi,o darmowe z fotomaraton i zrzut tych co będą dostępne na fotomaraton jak je przerobią (nie wiem czemu jeszcze teraz w środę nie można ich kupić..).

To teraz w sobotę jeszcze jeden ostatni bieg a potem podsumowanie całe wiosny i niespodzianka która będzie na jesieni, ale o tym za kilka dni :)