Bieg Ursynowa 2026

Bieg Ursynowa oznacza upał :) W tym roku tradycji stało się zadość - prognoza mówiła o 31 stopniach w tym dniu. Jak wiadomo Bieg Ursynowa to piękna, krajoznawcza trasa po asfalcie Komisji Edukacji Narodowej wśród bloków warszawskiej sypialni.

Jak już pisałem w poprzednim wpisie - u mnie lekka kontuzja prawego uda, więc nie mogłem się tym razem ścigać. Ale nie było mi z tego powodu bardzo smutno, bo zapisaliśmy się razem z Żonką, więc robiłem za zająca :) tempo było więc dość spokojne, ale i tak miałem duży strach czy nagle nie pojawi się ból. Bo niby jest dobrze, zgodnie z zaleceniami pierwszy tydzień nic nie biegałem (ale jeździłem do pracy rowerem - 20km w jedną stronę plus raz na tydzień pół godziny pływania na basenie). W drugim tygodniu spróbowałem wychodzić na spokojne biegi po 5km i niby było dobrze, ale czasami coś zabolało. Fizjo mówił że tak może być i że to nie jest problemem, ale żebym nie wracał do pełnego obciążenia ani nie biegał więcej niż połowę tego co zwykle. 

W czwartek po firmowym wyjściu na gokarty chciałem podbiec z rowerem do pociągu i noga się odezwała, nawet dość mocno. To mnie przestraszyło bardzo i do soboty nic nie biegałem znowu.

Z takimi dużymi obawami dzisiaj podchodziłem do tego biegu. Przyszykowaliśmy się rano, córki zostały razem w domu (skoro najstarsza pełnoletnia, to chyba było to nawet zgodne z prawem, nie?) i podjechaliśmy na Ursynów. Kolega Damian (pozdrawiam) też startował i nawet udało się przed biegiem zobaczyć i mu pokrzyczeliśmy potem na nawrotce jak walczył prawie w samej czołówce biegu (!).

My zrobiliśmy krótką rozgrzewkę (ale gorąco było super, w cieniu próbowaliśmy się chować) i stanęliśmy na starcie za balonikami na 26 minut. Fajna była muzyka na starcie, atmosfera - jak co roku. Ruszyliśmy się z planem około 5:20/km i pomagałem pilnować tempa. Trasa nie jest wcale idealnie płaska, jak by się mogło wydawać. Najpierw 2km na północ, w kierunku centrum i jest tam podbieg i zbieg, potem nawrotka (w tym roku poprawnie zrobiona, nie jak poprzednio gdy trasa była skrócona względem atestu) i potem powrót te 2km. Nam się udawało najpierw trzymać to tempo - noga nie bolała. Ale potem temperatura dała się we znaki i powolutku zwalnialiśmy. Ja się starałem dopingować i biec ostrożnie - żeby nic sobie nie naderwać (bo mam nadzieję że jest już podgojone). Tempo powolutku malało, ale i tak przesuwaliśmy się powolutku do przodu raczej, mało osób nas mijało, za to my częściej wyprzedzaliśmy.

Po powrocie na start drugą jezdnią KEN mieliśmy 4km na liczniku. Została więc krótka nawrotka - 500m na południe, zawrót i ostatnia prosta. Było ciężko widziałem po mojej Karolinie, ale dobiegliśmy w 27:41 i 27:44 (nie wiem jak to możliwe że 3 sekundy różnicy jak obok siebie byliśmy cały czas :)

Ale było fajnie - noga nie zabolała, troszkę coś ciągnęło pod koniec, ale zrobiłem 3km rozgrzewki i 5km tego biegu - razem 8km dzisiaj i jest OK - to bardzo cieszy :) ! Może się uda jutro spokojnie po lesie jeszcze kilka km zrobić i za tydzień dychę w Konstancinie, zgodnie z planem. We wtorek mam kontrolę u fizjo - zobaczymy co tam USG pokaże - mam nadzieję że już wszystko będzie OK. 

 

 

Plan dychowy 2026 4-6/10: Zluzowanie

Zaraz zaraz, przecież zluzowanie to się robi na samym końcu planu, przed startem docelowym, a nie w środku, gdy mają być najcięższe treningi, nie? Jak najbardziej, tylko że u mnie na samym początku czwartego tygodnia podczas interwałów... pojawił się ból w prawym udzie z tyłu. Zrobiłem dwa dni pauzy od biegania i w piątek wyszedłem rano pobiegać po lesie spokojną dyszkę, wieczorem na basen. W sobotę też spokojnie po lesie dyszka i pół godziny roweru. Niestety dalej nie było dobrze - więc znowu w niedzielę pauza od biegania, zamiast tego - był rower.

W piątym tygodniu znowu próbowałem dać odpocząć nodze. Ból był taki dość rwący, nagły i mocny - tak na moje oko jak by mięsień był naderwany. Bardzo się boję jakiejś dużej kontuzji, więc pomyślałem nawet o wizycie u jakiegoś specjalisty. Ale zapisy były do mojego sprawdzonego fizjoterapeuty na ładnych parę dni w przód (a ja myślałem że dwa dni odpoczynku załatwią sprawę), więc nie zapisałem się. Odpoczywałem w poniedziałek, we wtorek do pracy i powrót rowerem - to prawie 40km w jakieś 100 minut wychodzi. W środę znowu próba czy można biegać - spokojnie chciałem po lesie się przebiec i... po 5-6 minutach ból powrócił - to przerwałem i zrobiłem spacer zamiast biegu. Co ciekawe przy spacerze nic nie boli, tylko jak chcę prawą nogę nagle podnieść, jak to przy biegu się robi. Do końca tygodnia już tylko był albo spacer albo rower albo basen.

W szóstym tygodniu zapisałem się do fizjoterapeuty (u mnie we wsi - "Aktywna Fizjoterapia". Jest tam trzech specjalistów - ja byłem zawsze u Marcina Jagusia i jak zawsze - mogę bardzo polecić. Wcześniej miałem podróż służbową do Londynu i bardzo żałowałem że nie pobiegałem tam. Zawsze w podróży wychodzę i liczyłem na rundkę po Hyde Parku (akurat blisko miałem hotel). 

Ale trudno - musiałem się powstrzymać i zaraz po powrocie miałem wizytę u fizjo. Wywiad, badanie i nawet USG na miejscu od ręki, diagnoza, masaż i zalecenia z zestawem ćwiczeń nagranych moją komórką i do robienia w domu.

A co u mnie się stało? Ten mięsień z tyłu prawego uda jest rzeczywiście ponadrywany, ale na szczęście tylko w środku. Z zewnątrz warstwa jest zupełnie zdrowa, głęboko mięsień też, a tylko dość cienka warstwa pomiędzy ma uszkodzenia. Żałuję że nie wziąłem sobie zdjęcia z tego USG (to bym tutaj wrzucił i zażartował że w ciąży jestem :) ). Z zaleceń to dostałem:

• tydzień odpoczynku od biegania
• dwa tygodnie powolnego powrotu do biegania - ma być połowa typowej objętości w spokojnych biegach po 5km
• jeśli ból powróci to ponowna wizyta
• dostałem zestaw trzech ćwiczeń do robienia w domu, które mają aktywować ten mięsień - ukrwić go, żeby się szybciej zagoiło

W sumie to cieszę się z takiej diagnozy - myślałem że jest sporo gorzej.  Trochę mój stary organizm sobie odpocznie i mam nadzieję, że jeszcze trochę posłuży. 

Zmienia to zupełnie oczywiście moje plany na następne tygodnie. Tydzień odpoczynku teraz kończę i oby tylko udało się spokojnie potruchtać w ten weekend. W który zresztą będzie wielkie wesele w rodzinie (w sumie to ślub i wesele). Jak się uda to potem dwa tygodnie będą spokojnych truchcików po lesie i planowo był start na piątkę - chcę go przebiec, ale nie będzie to żyłowanie się. Jeżeli wszystko pójdzie zgodnie z tym planem to następny tydzień to będzie start na dychę i też nie będzie to bieg po rekord - ale chciałbym przebiec w dobrym zdrowiu oba te starty, nieważne w jakim czasie.