Indyjskie bieganie

 

    To już chyba trzeci raz jak odwiedzam Indie i oczywiście nie mogłem się wybrać w podróż bez butów do biegania! Przyleciałem w poniedziałek rano - od razu do pracy, więc bieganie zacząłem od wtorku. W mojej pracy oddział w Indiach dostosowuje się trochę godzinowo do naszej strefy czasowej, więc zaczynają pracę dużo później (tutaj jest +3,5 godziny w lato i aż 4,5 w zimę - bo oni nie mają takiego dziwnego zwyczaju jak my żeby mieć różny czas w zimę i w lato :) ). Z tego powodu bieganie czy inne aktywności mogły być tylko przed pracą. Po powrocie do hotelu to już ciemno było. Tutaj mimo że to lipiec to już o 19 jest ciemno (byłem tym razem w Pune - to miasto na wysokości Bombaju - dużo na południe od nas). Pora była monsunowa - trochę padało, ale bardzo delikatnie w trakcie mojego pobytu. Tak poza tym to miałem wrażenie że było bardzo podobnie do okolic Delhi, gdzie byłem poprzednie razy. Na ulicach straszny ruch (raz mój taksówkarz miał nawet stłuczkę jak jechałem), straszny rozgardiasz - ruch uliczny, nieporządek przy ulicach - dalej uważam że bieganie tutaj po mieście to zupełnie nie wchodzi w grę.

    Na szczęście obok hotelu jest górzysty obszar z dwoma sporymi wzgórzami, starym kamieniołomem po którym zostało niby-jezioro w starym wyrobisku i tam można było fajnie pobiegać. Co prawda trudno bardzo było tam wbiec - droga przez świątynię hinduistyczną była zamknięta z powodu budowy (chyba rozbudowują tą świątynię) i pierwszego dnia musiałem sporo obiegać zanim mi się udało tam dostać. Zresztą pół-legalnie przez kompleks szkół katolickich (i dziurę w płocie :) ). Ale potem już w samym tym niby-parku to fajnie było - górzyście, spore przewyższenia. Cicho (bo w mieście to ciągle, ale to ciągle słychać klaksony, samochody, tuk-tuki, motorki itd. Widoki fajne z górki były i ogólnie przyjemna okolica.

 

    Drugiego dnia wybrałem się do tego samego parku od drugiej strony i zrobiłem dłuższą pętlę (12km zamiast 8km). Na samym końcu biegu zabolał mnie mięsień niestety... dokończyłem idąc - przestraszyłem się mocno.

  

    Trzeciego dnia wybrałem się na Uniwersytet Pune - zielone obszary w których są budynki uniwersytetu. Jednak do biegania to mi się nie za bardzo podobało - asfaltowe uliczki (no i trochę dużych bezdomnych psów na nich), jest też stadion z żużlową bieżnią ale zupełnie zaniedbany.

    Czwartego dnia zostałem w hotelu bo nie było już fajnych okolic do biegania - zrobiłem w pół godziny kilometr basenu (na drugim piętrze hotelu jest 25m basen - fajna sprawa) plus pół godziny biegu na bieżni elektrycznej w siłowni hotelowej - wystarczy :)

    No a jutro ostatni dzień - sobota tutaj - myślę że nie będzie biegania bo cały dzień będę chodził i zwiedzał to małe, 7-milionowe miasto z około 1200-1300 lat historii. Trochę tych punktów na liście do zwiedzenia mam - to kroków zrobię myślę bardzo dużą ilość :)

Bieg Konstanciński 2026

 

Minął tydzień a ja zawsze mam mało czasu żeby wrzucić relację z Biegu Konstancińskiego. Więc będzie szybko i na temat! Było strasznie gorąco - chyba najgorętszy dzień tej wielkiej fali upałów z temperaturami prawie 40 stopni. W ostatnim dniu przesunięto start z godziny 10:00 na 7:00 rano! Podjechałem więc dzień wcześniej rowerem odebrać pakiet i przetrzeć szlak, bo w dniu biegu podjechałem też w obie strony rowerem. Plan był prosty: przeżyć. Chodzi mi oczywiście głównie o moją nogę, która od 12-go maja już nie działa jak powinna. W sumie ten odpoczynek to już niedługo będzie miał dwa miesiące. Fizjo mówił że jest dobrze - mogę biec, ale nie jest moim zdaniem jeszcze dobrze, więc plan był: dobiec w jednym kawałku.

Podjechałem więc po ten pakiet - zresztą bardzo bogaty co do zawartości. Organizacja tego biegu co roku jest bardzo dobra i mogę go bardzo polecić. Start z Parku Zdrojowego, dużo imprez towarzyszących - naprawdę godna polecenia impreza. Rozgrzewka, Robert Korzeniowski zagrzewał (no coś, było i tak strasznie gorąco) do biegu. Ale z racji temperatur to raczej można powiedzieć że starali się studzić emocje :) Ja ustawiłem się na końcu prawie - bo chciałem biec tempem rzędu 5 minut na kilometr. Nie rozgrzewałem się praktycznie (tylko pomalutku i rozciąganie) bo bałem się czy w ogóle dam radę przebiec całe 10 kilometrów z tą nogą - bałem się bólu. 

Zacząłem więc tempem 5:30/km pierwszy kilometr. Zadziałało dobrze to zacząłem troszkę przyspieszać - drugi już w tempie 5:00/km. Trzeci 4:42/km i chciałem to utrzymać. Udało się czwarty i piąty kilometr tym tempem. Po połowie dystansu pomyślałem że może trochę przyspieszę i szósty wyszedł w 4:30/km. to już naprawdę dobre tempo. Ale wtedy złożyły się dwie rzeczy - po pierwsze jednak noga zaczęła dokuczać a po drugie - no jednak temperatura była już wysoka i wydajnościowo też zaczęło nie być za dobrze. Ale przede wszystkim chodziło o nogę - jeszcze mięsień nie jest wyleczony jednak. Zwolniłem więc w okolice 4:50/km na ostatnie 4km i na metę wbiegłem z czasem:

49:00

Na mecie medal, rowerem szybko do domu, kąpiel i zaraz odwozić najmłodszą pociechę bo wyjeżdżała na obóz. 

Krótkie podsumowanie: strasznie mi żal że jeszcze nie mogę biegać zupełnie normalnie. Pocieszam się że to dobrze - organizm odpocznie od ciągle tych samych aktywności: jeżdżę do pracy w obie strony teraz rowerem (21km w jedną stronę czyli około 45-50 minut, trzy razy w tygodniu to wychodzi 120km), staram się na basen chodzić raz w tygodniu. Trochę chodzę na długie spacery. Waga troszeczkę urosła, ale jest pod kontrolą.

Plan teraz mam żeby pobiegać spokojnie - bo już raczej jest OK z nogą. Jak uda się tydzień czy dwa spokojnie pobiegać to zacznę coś też dodawać z akcentów. Najpierw tylko tempowe biegi (czyli nie za szybko) a potem jak po paru tygodniach będzie OK to też coś szybkościowego. 

Najważniejsze żeby zdrowo sobie biegać, a starty mam dopiero po wakacjach - zapisałem się na Praską Piątkę na początku września, potem połówka w Manchesterze no i maraton w Nicei! Na te trzy imprezy chciałbym już być w pełni zdrowy i w dobrej formie.